Eenzaamheid

eenzaam

Wat de zon is voor planten, is aandacht voor mensen, zegt emeritus hoogleraar Ivan Wolffers in de Nationale Eenzaamheid Lezing. In de zorg moet dat besef volgens hem nog helemaal doordringen.

Er lijden meer mensen aan het wegvallen van menselijke netwerken en door eenzaamheid dan aan infecties”, stelt hij. Natuurlijk, ebola moet bestreden, en Nederland moet daarbij helpen. Maar: “Bij ebola schrikken we ons een hoedje, maar een zeker zo grote bedreiging voor het menselijk welzijn – eenzaamheid – levert geen krantenkoppen op.” Terwijl de cijfers schrikbarend zijn: een derde van de mensen voelt zich eenzaam, 8 procent daarvan lijdt aan zeer ernstige gevoelens van eenzaamheid.

Of het probleem in de loop der tijd erger is geworden – de oud-hoogleraar denkt van wel. “Vroeger waren gezin, familie en kerk dominant. De relaties daarbinnen waren langduriger. Ondanks alle nadelen, was de omgeving stabieler dan nu. Mensen gaan veel minder naar de kerk, en ook door scheiding, migratie, ontslag, pensioen of overlijden vallen netwerken weg. Nieuwe netwerken zijn minder stabiel en vallen sneller uit elkaar, waardoor je ook sneller weer aansluiting moet zoeken bij weer een nieuw netwerk. Niets is meer vanzelfsprekend, je moet alles zelf doen. Als het niet lukt steeds nieuwe netwerken op te bouwen, dan val je er snel buiten.”

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een gedachte over “Eenzaamheid

  1. Ik begrijp zeker wel dat er onder eenzaamheid geleden wordt.
    Toch…allerlei netwerken ten spijt denk ik dat het om eigen innerlijke verbinding gaat.
    Daarbij doe ik niks af aan netwerken.
    Deze innerlijken verbinding houdt zowel lijden als vreugde als vrijheid in.
    A

Reacties zijn gesloten.