Vergeten

vergeten zijn de donkere dagen van weleer
raamzucht klimt langzaam omhoog
langs kronkelende regenpijpen als lianen
slingerend door een oerwoud van stenen

vergeten is de toekomst der volkeren
die in nimmer eindigende vaart
zich hemelloos als een razende voortplant
alsof het leven er van afhangt desnoods

vergeten wordt ook ieder vaderland dat
zonder moederbinding rondnavelt in
de ijdele hoop iets achter te laten wat ooit
weer zonder woorden vergeten zal  worden

Guuz

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail